NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
SERIAL ZOSTAŁ OPARTY NA WYDARZENIACH HISTORYCZNYCH
NIEKTÓRE NAZWY ORGANIZACJI I OSOBY UKAZANE W NIM SĄ FIKCYJNE
„Zabić go.
Może poświęcę swoją własność,
ale to da innym niewolnikom lekcję,
więc to żadna strata”.
To moje ostatnie...
wspomnienie z Joseon.
Kto tak powiedział?
Pewien arystokrata.
Co panią tak zszokowało?
Słowa tego arystokraty?
Czy może...
moje pochodzenie?
ODCINEK 10
Zgadza się.
Gdy żyłem w Joseon...
byłem niewolnikiem.
Joseon zabiło moich rodziców.
Uciekłem z tego kraju.
I dlatego chciałem go zniszczyć,
opuścić go...
i wrócić do ojczyzny. Do Ameryki.
Ale potem poznałem pewną kobietę.
Przez nią zacząłem się wahać.
Wiedziałem, jak pani zareaguje...
na moją historię.
Wiedziałem,
ale to wciąż boli.
Ten kraj, który próbuje pani chronić.
Dla kogo on jest?
Jest w nim miejsce dla rzeźników?
Albo dla niewolników?
Wezmę...
tę misę ze sobą.
Powinna pani wrócić pierwsza.
Chyba nie możemy już iść obok siebie.
Dziękuję.
- Słyszeliście? - O czym?
Zeszłej nocy
Minister Spraw Zagranicznych
został ścięty za zdradę.
- Co? - Nie zastrzelili go?
Ciszej.
Gyeong-deuk mówił, że słyszał strzały.
Nieważne jak, ważne, że zginął.
- Racja. - Tak czy inaczej,
dla nas to dobrze, bo więcej cudzoziemców
odwiedza teraz hotel.
Gdybyśmy tylko codziennie tyle zarabiali.
To niewiarygodne, że dzięki niemu zarabiamy.
Masz rację.
Mógł zginąć wcześniej.
Dokładnie.
Taki byle kto został skazany za zdradę?
To honorowa śmierć.
Historia zapamięta jego imię.
Bez mieczy te zbiry nic by nie wskórały.
Nawet jabłka nie obiorą.
Wiesz, kiedyś dobrze sobie radziłem z mieczem.
Dość tych bzdur i skończ opowiadać.
Co z kochanką Lee Se-huna?
Albo miała szczęście,
albo miała przeczucie.
Uciekła krótko przed jego śmiercią.
Jego służący mówią,
że miał schowane złoto,
ale ona wszystko zabrała.
Rety. To dopiero kobieta.
Ciekawe, gdzie jest teraz.
Też się nad tym zastanawiam. Złoto jest zbyt ciężkie, by z nim podróżować.
To prawda.
A zatem...
chcesz, żebym sprzedała ci suknię.
Zgadza się.
Muszę szybko wyjechać.
Nie mam czasu iść do krawca.
W tym stroju zostanę rozpoznana.
Będę wdzięczna, jeśli sprzedasz mi francuską sukienkę.
Skąd wiesz, że cię nie wydam?
Jesteś odważną kobietą.
Wszystko ma swoją cenę.
Wybierz sobie.
Możesz założyć jedną i wziąć jeszcze dwie.
Zapłaciłaś mi za trzy sukienki.
Dziękuję. Nie zapomnę ci tego.
Nie ma potrzeby.
Zapłacisz za wszystko tą torbą.
Tą sztabką kupisz sukienki.
Za resztę pozwolę ci żyć.
O czym ty mówisz?
Zapracowałam na to, tolerując tego starego...
Cenę za bycie kochanką zdrajcy...
powinno się opłacić życiem, nie złotem.
Na zewnątrz jest zimno,
suknie muszą ci wystarczyć.
Inaczej stracisz i złoto, i życie.
Czy to musi tak boleć?
Zostaw go. I tak jest głuchy.
Sprawdziłeś to, o co prosiłem?
Tak. Miał pan rację.
Ulice w pobliżu rezydencji Lee Se-huna były wtedy opuszczone.
Zrobili to specjalnie,
żeby orszak cesarza mógł przejść.
Lee Se-hun nie był taki sprytny, by zdobyć ten dokument.
Musiał wpaść w pułapkę Lee Jeong-muna.
O co chodzi?
Martwisz się o Lee Jeong-muna, ponieważ jest twoim kuzynem?
Nie, proszę pana.
Jeśli lord Lee miał certyfikat,
nie musiałby mieszać w to Lee Se-huna.
Masz rację.
To oczywiste, że miał inne zamiary.
Ale nie wiem, kto za tym stoi.
Zbyt wiele osób zyska na śmierci Lee Se-huna.
Zostaw to na razie.
Przynieś mi futrzany płaszcz i strzelby myśliwskie.
Idę na polowanie.
W taki mróz? Pańska noga...
Czemu o niej wspominasz?
Niczego tak nie żałuję, jak tego, że drań, który mi to zrobił,
nie poniósł kary.
Gdybym znał imię tego łajdaka,
kazałbym go rozszarpać na kawałki.
Wasze życie
zależy od cudzoziemców.
Joseon was opuściło.
Skoro odzyskaliśmy certyfikat,
obce potęgi chwilowo nam nie grożą.
- Cieszę się. - Już noc, Wasza Wysokość.
Nie powinno się pijać kawy o tej porze.
Wprost przeciwnie. Polegam na niej.
Chcę pozostać czujny.
Jak sądzisz,
na co powinienem wydać te pieniądze?
Jeśli mogę, Wasza Wysokość,
Anglia posunęła się do tego, by pożyczyć Japonii pieniądze,
żeby mogła obronić się przed Rosją.
Próbują rozpętać między nimi wojnę.
Jeśli wybuchnie wojna,
to najwięcej do stracenia
będzie miał nasz kraj.
Uważam, że powinniśmy odpowiednio zmienić
program Królewskiej Akademii Wojskowej.
Zgadzam się.
Komu możemy powierzyć to zadanie?
Komuś, kogo nie przekupią Japończycy.
Kogo nie zaślepią osobiste pobudki.
Czy Wasza Wysokość mówi o człowieku,
który zaplanował ostatni incydent?
Udowodnił swoją użyteczność.
Myślisz, że możemy mu zaufać?
Chwilowo jest po naszej stronie,
ale jego cele
niekoniecznie przysłużą się Joseon.
Czemu tak mówisz?
Myślałem,
że wiem, jakim jest człowiekiem.
Ale teraz myślę,
że to on przejrzał mnie.
Gdy tamtego dnia tłumacz tłumaczył moje słowa,
zmienił je.
Jeśli znajdziesz dokument w jego rezydencji,
co się z nim stanie?
Jest ktoś, kto go zna.
Zbadam tę sprawę dokładniej, Wasza Wysokość.
Bądź dokładny,
ale działaj szybko.
To dziwne, ale odkryłem, że...
on mnie fascynuje.
Czemu chciałaś się tu spotkać?
Żeby zaczerpnąć powietrza i rozejrzeć się.
To inwestycja.
Kiedy Joseon wpadnie w ręce Japonii lub Rosji,
będzie dużo ziemi do kupienia.
Planuję kupić ten dom.
Rezydencja zdrajcy staje się własnością rządu.
Joseon nie ma pieniędzy, więc zostanie sprzedana.
Chciałabym ją kupić.
Przyślij swojego człowieka.
Dam znać Ministerstwu Finansów.
Tak zrobię.
Co z twoim ojcem?
Widziałaś się z nim?
Jest z powrotem w Joseon.
Na pewno chciałby się z tobą spotkać.
Powinieneś wiedzieć,
że nie mam ojca.
Wszędzie szukam twojej matki.
Wiem. Zawsze to mówisz.
Myślisz,
że kłamię, kiedy to mówię?
Nie mam wyboru.
Muszę ci ufać, prawda?
Powinnam mieć choćby nikłą nadzieję.
Moja matka wiele dla mnie znaczy,
tak jak moje informacje wiele znaczą dla ciebie.
Pytaj więc.
Chodzi o czarnowłosego Amerykanina.
Co o nim sądzisz?
Jako właścicielka hotelu
wiem, że przebywa tu długoterminowo i zawsze płaci na czas.
A poza tym?
Sam już to powiedziałeś.
To czarnowłosy Amerykanin.
Jeśli sytuacja się skomplikuje, Ameryka powie, że jest z Joseon,
a Joseon - że jest z Ameryki.
Jest tylko...
samotnym cudzoziemcem.
Czy to znaczy,
że nie ma w Ameryce rodziny?
Z tego co wiem, nie.
Nie ma niczyich zdjęć,
ani w pokoju, ani w biurze.
Czy podczas jego pobytu w hotelu odwiedzali go inni goście?
Otrzymał list od misjonarza z prowincji Hamgyong.
Jego znajomy, inny amerykański żołnierz,
również przebywa w hotelu.
Parę dni temu odwiedził go przyjaciel z Ameryki.
Nie miał innych oficjalnych wizyt.
Pozostali się wkradają.
Jego pokój przeszukano wiele razy.
Certyfikat bankowy, którego szukają Japonia, Rosja i Joseon.
Dam ci go.
Czyli większość jego znajomych jest z Ameryki.
Czy ma przyjaciół w Joseon?
Syn Kim An-pyeonga zatrzymał się w sąsiednim pokoju.
Chyba się znają,
choć nie przyjaźnią się.
Poza tym...
dochodziło do interakcji między nim...
a panią Ae-sin z rodziny Go.
Ten kraj, który próbuje pani chronić.
Dla kogo on jest?
Jest w nim miejsce dla rzeźników?
Albo dla niewolników?
Głupia arystokratka opływająca w luksusy.
Nauczycielu.
Co cię tu sprowadza?
Jak twoja noga?
Bardzo boli, ale muszę ćwiczyć.
Właśnie dlatego ci nie ufam.
Rana już się zagoiła.
Nauczycielu.
Chcę o coś zapytać.
Czy jesteś przywódcą moich sojuszników?
Jestem twoim przywódcą.
A jednak ostatnio to ty mi rozkazujesz.
Więc proszę siadać jak moi podwładni.
Nie siadam, bo mi kazałaś.
Akurat powiedziałaś to, kiedy i tak miałem to zrobić.
Jasne.
Nauczycielu.
Kto wydaje panu rozkazy?
Co chcesz wiedzieć?
Czy to...
arystokrata?
Joseon, które chce chronić...
Dla kogo ono jest?
Nigdy wcześniej nie zadawałaś takich pytań.
Skąd ta zmiana?
Ktoś zadał mi to pytanie.
To proste pytanie,
ale zraniło i tego, który je zadał,
i mnie.
Człowiek, którego nazywasz sojusznikiem.
Ten amerykański żołnierz.
On oddał Joseon
certyfikat bankowy króla.
Zniszczył Lee Se-huna
i znalazł sposób, by So-a mogła bezpiecznie uciec.
Zrobił to wszystko.
Mówił pan, że nie powinnam wiedzieć zbyt wiele.
Czemu mi to pan mówi?
To, że wiesz,
jest chyba dla niego ważne.
Czy to...
jest ważne również dla ciebie?
Tak.
Czy wiedziałaś
o jego niskim urodzeniu?
Pan o tym wiedział?
Kiedy przyprowadziłem cię tu po raz pierwszy,
lekceważyłem cię.
Myślałem, że spędzisz tu parę dni,
po których znudzi ci się i przestaniesz przychodzić.
Ale robisz to od dziesięciu lat.
Nieważne, jakie pytania ci zadawał,
ostatnie dziesięć lat odpowiedziało na wszystkie.
W takim razie...
- Czy jestem... - Jednakże,
moja pani,
jeśli ludzie dowiedzą się, jacy jesteśmy sobie bliscy,
zostanę oskarżony o łamanie obyczajów.
Zostanę zabity za niewłaściwe traktowanie
osoby o wyższym statusie.
- Nauczycielu... - Twoje nastawienie nie ma znaczenia.
Takie jest prawo, pani.
Tak działa ten świat.
I dlatego...
To niemożliwe.
Nadszedł czas,
żebyś go porzuciła.
Oby to było to, czego szukam.
Nie chcę, by przeze mnie płakała kobieta.
Lepiej, żeby coś tu było.
Sprzątałam pokój.
W ciągu dnia byłyśmy zajęte.
Właśnie skończyłam.
To zrozumiałe.
Ale o nic nie pytałam.
Sprzątałaś pokój bez miotły, mopa lub ścierek?
Spieszyło ci się.
Chodź za mną.
Lepiej, żebyś miała dobrą wymówkę,
jeśli nie chcesz skończyć na ulicy.
Czego szukałaś?
Słucham?
Myli się pani. To nie tak.
Nie?
Nawet nie wiesz, czego szukałaś,
ale ja wiem.
Słucham?
Kto by pociągał za sznurki kogoś tak głupiego, jak ty?
Powiedziała mi pani,
żeby nie płakać,
tylko się odgryźć.
Przykro mi. Naprawdę.
Gui-dan.
Powinnaś przynajmniej wiedzieć, gdzie gryźć przeciwnika.
Ale jeszcze ważniejsze jest to,
by nie gryźć, nawet jeśli możesz.
To jest lojalność.
Niczego nie znalazłam, przysięgam.
Kazano mi znaleźć dokument po angielsku. Zrobiłam to,
ale to był niewłaściwy dokument.
Proszę mi pomóc.
Proszę mi wybaczyć.
Wybacza się komuś, kogo jeszcze się zobaczy.
Przecież wiem, kto pociąga twoje sznurki.
Mam dość patrzenia, jak płaczesz i gryziesz.
Wynoś się.
Proszę pani!
Przepraszam, że zwlekałem.
Jestem Lee Wan-ik.
Dostałem wieści z ojczyzny.
Co powiedział lord Ito?
Czy to powód, by mnie tu ściągać?
Mam uważnie słuchać.
Słyszałem, że miałeś problemy,
ponieważ banknoty banku Dai-Ichi się nie rozeszły.
Zajmę się tym.
Potrzebujemy japońskich banknotów w obiegu,
żeby budować kolej i transportować zasoby wojenne.
Czego chcesz?
Zostać ministrem spraw zagranicznych.
Dotrzymam słowa, gdy otrzymam tę posadę.
Cesarz Joseon
sprowadził mnie z powrotem,
żebym nie mógł pracować ani dla Joseon, ani dla Japonii.
Z tego powodu
potrzebuję twojej pomocy.
Wykorzystajmy sojusz angielsko-japoński.
Lee Se-hun był zwykłym psem.
A ty czym jesteś, Rinoie?
Po śmierci Lee Se-huna
zaczęło mi brakować psa, któremu mógłbym rozkazywać.
Czy jestem ogarem, czy kundlem,
to ja będę rozstawiał inne psy po kątach.
To ministrowie dworu Joseon.
Wezwałeś ich celowo,
żeby zobaczyli cię ze mną?
Skoro to wiesz, równie dobrze możesz się uśmiechnąć.
Wyglądają fatalnie, ale to nasi sprzymierzeńcy.
Wezwałem pięciu.
Ale tylko czterech przyszło.
Żeby przetrwać, musicie sprzymierzyć się z właściwą osobą.
Siedmiu chińskich klasyków. Mencjusz, Konfucjusz...
Czytaliście ich?
Jestem ministrem edukacji.
Czytałem to, gdy miałem dziewięć lat.
Nie bądź zgorzkniałym głupcem.
Jak śmiesz mnie tak nazywać?
Nie mogę zadać pytania?
Czemu o to pytasz?
Bo ja ich nie czytałem.
Skoro czytałeś tak wcześnie,
na pewno piszesz wspaniałe petycje i dokumenty.
Nie zawiedź mnie.
PRACOWNICE POSZUKIWANE
Jedna z pokojówek zrezygnowała.
Ktoś znowu przeszukał mój pokój.
- Czy to dlatego? - Czy coś zginęło?
Dokument bankowy jest już u króla.
Więc chyba nic nie zginęło?
Nie nadążam.
Zniknął dokument,
którego szukała Japonia, Joseon i Ameryka.
Został znaleziony w rezydencji lorda Lee Se-huna.
Pokojówka została zwolniona, bo szukała spisanego po angielsku dokumentu.
Wciąż pan nie nadąża?
Ani trochę.
Czy gdy ktoś przeszukuje pokój gościa, nie powinna pani przeprosić
i zaoferować innego pokoju?
Czy gdy ktoś przeszuka pański pokój,
nie powinien pan zażądać innego pokoju lub się poskarżyć?
Jestem wyrozumiałym człowiekiem.
Chce pan inny pokój?
Pożyczę. Zwróci mi ją pani,
gdy już się jej nasłucha.
Proszę się nie rozchorować w międzyczasie.
Nie trzeba. Jestem również cierpliwym człowiekiem.
Witamy z powrotem.
Hej.
Twoja siostra...
Wciąż mieszka u krewnych?
Tak.
Najmłodszy ma dopiero sto dni,
ale zajmuje dużo miejsca.
Trudno wyprostować nogi.
Powiedz siostrze, żeby poszła do hotelu Glory.
Szukają pokojówki. Oferują wikt i opierunek.
Naprawdę, proszę pana?
Powiem jej. Dziękuję bardzo.
Czy możesz
wyświadczyć mi przysługę?
Giyuk, nieun, digeut, rieul.
Nauczy się pan szybciej, powtarzając na głos.
Giyuk.
Ni...
Ni... Co takiego?
To nieun.
Nieun.
Digeut?
- Digeut. - Tak, digeut.
Rikeul.
- Rieul. - Rieul.
Giyuk, nieun, digeut, rieul.
Powtórzyć pięć razy.
Proszę wyprostować plecy.
Dobre pismo wymaga dobrej postury.
Wyczyściłeś moje buty?
Tak. Proszę pisać dalej.
Już to zrobiłeś?
Ja muszę siedzieć prosto, ale ty możesz się garbić?
To pańskie imię.
„Eugene Choi”.
Eugene Choi.
EUGENE CHOI
Możesz to przeczytać?
Co to takiego?
TĘKSNIŁEM ZA TĄBO
„Tę”...
„Tęks...”? „Tęsk”...?
„Tęskniłem za tobą”?
Proszę.
„Tęskniłem za tobą”. O to chodzi?
TĘSKNIŁEM ZA TOBĄ
TĘSKNIŁAM ZA TOBĄ
A ja za tobą.
Słucham?
Wasza Wysokość.
Należy mianować nowego ministra spraw zagranicznych
i zaprowadzić porządek.
Mianuj Lee Wan-ika, który ma związki z Japonią,
i zaprowadź porządek na dworze.
Wasza Wysokość, przychyl się do naszych próśb.
- Prosimy cię. - Prosimy cię.
Wasza Wysokość.
Jest wiele kwestii, które ten kraj
musi omawiać i negocjować
z innymi państwami.
Zarówno Imperium Brytyjskie, jak i Cesarstwo Japonii,
proszą Waszą Wysokość
o mianowanie łagodnego i szczodrego człowieka
ministrem spraw zagranicznych.
I to szybko.
Spodziewałem się tego,
ale Wan-ik jest bardzo bezpośredni.
Wezwijcie Lee Wan-ika.
Na nowego ministra spraw zagranicznych
mianuję Park Si-deoka,
ministra rolnictwa i handlu.
Na nowego ministra rolnictwa i handlu
mianuję Lee Wan-ika, który pracował w placówce Joseon w Japonii.
Jak najlepiej służcie swojemu krajowi na swoich nowych stanowiskach.
Wasza Wysokość, dziękuję za twoją łaskę.
- Dzięki ci za łaskę. - Dzięki ci za łaskę.
Dzięki ci za łaskę.
Mam zarządzać polami,
bo byłem chłopem pańszczyźnianym?
Jak on śmiał mianować mnie ministrem rolnictwa i handlu?
Czy on myśli, że jestem miły, bo łagodnie się wyrażam?
- Deok-mun. - Tak, proszę pana?
Jedź do Mandżurii.
Musisz kogoś stamtąd przywieźć.
Wysmarował moją twarz błotem.
A ja wysmaruję krwią
twarz Lee Myeong-boka.
PALARNIA OPIUM W MANDŻURII
Rzuć broń.
Jaki los mnie czeka?
WYGLĄDASZ DESZCZU I TĘCZY PODCZAS SUSZY
ROZPACZLIWIE POTRZEBUJESZ NADZIEI
Wyglądam deszczu i tęczy?
Jakiej tęczy?
Nawet jedwab rani skórę.
Czemu jesteś zaskoczona?
Nigdy nie zabijam, jeśli nie mam jak na tym zarobić.
Po prostu...
zaskoczył mnie pan.
Pracujesz tu?
Tak.
Właśnie zaczęłam.
Co pana tu sprowadza?
Unikam ludzi, którzy tu mieszkają.
Więc wchodzę od tyłu.
- Słucham? - Żartowałem.
Jeśli się nie zaśmiejesz, ja to zrobię.
Ładny jedwab.
Żal go wyrzucać.
Chciałam zrobić mojemu bratu kamizelkę.
Zrób to.
Moi sługusi się nie popisali.
Mieli narobić bałaganu, przeszukując dom.
Mieli sprawdzić wszędzie.
To powinno było tam być.
Widzisz, szukałem czegoś.
Ale teraz jest już za późno.
Teraz cały świat wie, gdzie to jest.
Chciałbym wiedzieć...
komu to dałaś.
Powiedz mi, a zostawię cię tutaj.
Jeśli nie powiesz, uprowadzę cię.
Co zrobisz?
Ratunku!
Proszę mi pomóc.
Ratunku!
Czemu to robisz?
Mieszkańcy Joseon powinni pomagać sobie nawzajem.
Czemu jesteś taki brutalny? To tylko dziecko.
Czy to dorośli, czy dzieci,
nikt mnie nigdy nie nauczył, że ludzie pomagają sobie nawzajem.
Proszę się nie mieszać, moja pani.
Przypadkiem widuję cię w chwilach, gdy robisz coś takiego,
czy po prostu zawsze taki jesteś?
O jakich chwilach pani mówi?
Pani, ratuj.
O takich chwilach?
Liczę, że przeżywasz i takie chwile.
- Pani Haman. - Tak?
Proszę zabrać dziewczynę.
Chodź.
Czemu to robisz?
Czemu jej to zrobiłeś?
Straciłem dużą sumę pieniędzy, pani.
Oddała coś, czego szukałem, komuś innemu.
Ile straciłeś?
Zapłacę ci. Wystarczy?
Powinno.
Ile?
Przynieś, ile zdołasz.
Przekonam się, ile to i będziemy negocjować.
Przyjdź 15 następnego miesiąca.
Przynieś pieniądze sama, pani.
Powiedz, ile chcesz.
Powiem ci wtedy.
Dzięki temu
dziewczyna będzie przynajmniej bezpieczna do 15.
Do zobaczenia.
Zrób bratu ładną kamizelkę.
To dobry jedwab.
Idziemy.
Co?
Uśmiechnąłeś się.
Chce, żebym żył.
Niedawno chciała mnie zabić.
Z drogi, zanim cię zabiję.
Liczę, że przeżywasz i takie chwile.
Dziękuję za ratunek.
Przeze mnie ma pani kłopoty.
Przepraszam.
To nie twoja wina.
Cieszę się, że nic ci się nie stało.
Ale muszę cię o coś spytać.
Czy to prawda, że miałaś
coś ważnego?
Nie jestem pewna.
Mówił, że to los Joseon.
Los Joseon?
- Kto to powiedział? - Przepraszam, pani.
Nie mogę pani powiedzieć.
Próbujesz kogoś ochronić?
Rozumiem.
Nie przeszkadza mi to.
Zna pani ludzi, którzy przeszukali mój pokój?
Straciłem dużą sumę pieniędzy, pani.
Oddała coś, czego szukałem, komuś innemu.
On oddał Joseon
certyfikat bankowy króla.
Chciałabym...
zadać ci jeszcze jedno pytanie.
Jak coś tak ważnego wpadło w twoje ręce?
Cóż...
Wcześniej pracowałam w domu Amerykanina.
Pan domu ukrył coś w dziecięcym kocyku.
Nie wiedziałam, co z tym zrobić, bo zmarł,
ale oddałam to komuś, u kogo miałam dług.
Czyli tak to się stało.
Dobrze.
Obiecaj mi coś.
Nie mów osobie,
którą próbujesz chronić, że ci dzisiaj pomogłam.
To będzie nasza tajemnica.
Dobrze, pani.
Ponoć szata zdobi człowieka,
ale w pańskim wypadku jest odwrotnie.
Wygląda pan fantastycznie.
Pani Ae-sin nie będzie mogła oderwać od pana oczu.
Tak myślisz?
Sądzisz, że dla odmiany to ona będzie zauroczona mną?
Zostaw mnie na moment.
Chcę się sobie przyjrzeć.
Oczywiście.
To naprawdę znakomity strój.
Jestem ciekaw, kto nie będzie mógł oderwać ode mnie oczu.
Przekonajmy się.
- Dość już! - Nie wyrywaj się.
Puśćcie mnie!
Próbujemy ci pomóc, bo boli cię noga.
Sam mogę iść.
- Przestań się wiercić. - Otworzę panu drzwi.
- Gdzie klucz? - Jak tak...
Ciszej, co?
- Zabieraj łapy. - Rety.
Nic ci nie jest?
Wygląda na to, że panicz Hui-seong jest poważnie ranny.
Albo zaraz będzie.
Rety.
Jestem przyzwyczajony do wyważania drzwi.
Od dawna nie otwierałem żadnych kluczem.
Dzięki wam dotarłem bezpiecznie do domu.
Na zewnątrz nie możemy o tym rozmawiać. Usiądź.
Najpierw my dwaj musimy porozmawiać.
Widziałem cię w Jemulpo.
Nie pytałem.
Wiem, jakie to uczucie.
Jest bardzo irytujący, prawda?
Zdecydowanie.
Zabiłbym go, gdyby tylko odpowiedział. Szkoda.
Chciałem powiedzieć, że ja pytałem.
Upiekło mi się.
Czy historia będzie kompletna, jeśli będę kuśtykał,
nosząc ten strój?
Teraz też jestem ostatni.
Moim zdaniem nie powinniśmy walczyć.
O tym nie można spokojnie porozmawiać.
Rozwiążmy tę zagadkę.
Każdy z nas wie co innego.
Napijmy się. Jeśli ludzie zobaczą...
Ludzie wszystko już widzieli.
Trzech mężczyzn w jednym pokoju, bez alkoholu, to wygląda dziwnie.
Nas trzech pijących razem - to byłoby równie dziwne.
Obawiam się, proszę pana, że zabiłbym któregoś z was, gdybym się napił.
Pewnie mnie.
Nie kłóćcie się. I nie martwcie się o ten strój.
Ponieważ miałem go dziś na sobie, za dwa tygodnie będzie nowym trendem.
Za dużo gadasz.
Może podrę ten strój na strzępy?
To nie on miał być twoją ofiarą?
Trzej mężczyźni, którzy nie cierpią się nawzajem,
zebrali się w jednym pokoju.
Głupiec.
Idiota.
- Boli cię noga. - Sam mogę iść.
Przestań się wiercić.
Przegrany.
Czemu ta dziewczyna jest taka ważna?
Eugene.
Proszę pana!
Byłeś na górze Pektu?
Widziałem ją z oddali.
Wybuchła trzy lata temu.
- Niesamowite. - Rety.
Więc nie zbliżaliśmy się. Jest niebezpieczna.
Rozumiem.
To dla Do-miego.
Ach tak.
Jeszcze jeden. Też dla Do-miego.
A ten...
- Co to? - Dla Do-miego.
Czy wyprawiliście...
tę kobietę w drogę?
Tak, proszę pana. Ruszyła z uśmiechem na twarzy.
Przez cały czas pogoda była dobra, więc rejs powinien być bezpieczny.
Świetnie, dziękuję.
A dla mnie...
nie ma prezentu?
Nie chciałem panu mówić, co się stało, żeby pana nie martwić.
Myśleliśmy, że wszystko będzie dobrze, bo nie trafiliśmy na tygrysy,
ale osaczyli nas bandyci.
I zabrali tylko mój prezent?
Major Moore sugerował, by użyć takiej wymówki.
Mówiłem, że pan nie uwierzy.
Mówiłem: „Co zrobimy, jeśli zapyta, czy bandyci zabrali tylko jego prezent?”.
Eugene, nie słyszałeś? W Joseon są przerażający bandyci.
Przyłapał nas! Plan B.
Nie zaprosisz mnie na obiad?
Może na ten rosół z kurczaka co poprzednio?
- Nie. - Zapomniałeś, skąd pochodzę?
Czy przeszkadza panu rosół z kurczaka, panie kapitanie?
Nie, proszę pana.
Smacznego.
Kurczak.
Czemu się różnią?
Go Ae-sin kupuje popsute misy przy piecach.
Strzelec Jang jest jej mistrzem.
To przyjaciel garncarza Hwanga.
Do jego pieców można się dostać tylko łodzią pożyczoną od tej gospodyni.
Raz chciała mnie oszukać, ale dziś dała mi dużego kurczaka.
Uratowałem życie gejszy.
Pewnie dlatego dała mi większego kurczaka.
Innymi słowy, oni wszyscy są towarzyszami broni.
- Partacka organizacja. - Powiedziałeś „alkohol”?
Uwielbiam pić.
Przepraszam, poproszę dwie butelki wino ryżowego.
Co ty robiłeś na tej wycieczce?
Jakbyś nigdy nie wyjechał.
Eugene! Chodź tutaj.
To świetna zabawa.
Musiałeś się tak bawić, gdy byłeś mały.
Nie bawiłem się, tylko pracowałem.
To pobaw się teraz.
Nic mi nie jest.
Joseon.
Kocham cię!
Chciałem długo wspominać to miejsce...
ale wszystko popsułeś.
Cóż...
Te suszone persymony są bardzo słodkie.
A przy okazji, co panienka robi?
Chciałam mu powiedzieć.
Chciałam mieć sygnał tylko dla nas dwojga.
Czerwony wiatraczek
pod dachem apteki...
oznaczałby, że wyjechałam na misję.
Nie chciałam, żeby wystawał...
pod apteką, nie wiedząc, co się dzieje.
Może przekonamy się, czy się dobrze kręci?
Proszę spojrzeć.
Co to za dźwięk?
Poczekaj tu.
Tak jest.
Trochę się boję.
Co to było?
Chyba dostałem odpowiedź.
Ktoś mi właśnie powiedział...
„żegnaj”.
Chciałam zachować tę wymówkę.
Obyś nie cierpiał.
Jak tacy rzeźnicy jak wy, śmią się pojawiać na rynku?
Właśnie, ty suko!
FRANCUSKA PIEKARNIA
Wkrótce Nowy Rok.
Mogę cię teraz nie poznać.
Boję się, mamo.
Kyle.
Czy mogę zostać przeniesiony do Szanghaju lub do Japonii?
Czemu? Nic nie mówiłeś.
Sprawdź proszę, czy to możliwe.
Gdziekolwiek. Tak szybko, jak się da.
Czy coś się stało, gdy mnie nie było?
Nie powinienem był wracać do Joseon.
Nie doskwiera ci samotność, wujku?
Nawet jeśli, nigdy nie zetnę włosów
ani nie będę się zadawał z ludźmi z Zachodu i czcił Jezusa jak oni.
Wielu naszych krewnych chciałoby, żebyś ich adoptował.
Zaadoptuj jednego jako swojego wnuka,
żeby mieć dziedzica.
Ae-sun wyszła już za mąż.
Tylko Ae-sin nie ma męża.
Czy pozwolisz,
żeby dalej tu mieszkała, gdy już będzie miała męża?
Kim An-pyeong nigdy nie pozwoli,
by jedyny syn w trzecim pokoleniu tu mieszkał.
Czy naprawdę chcesz przekazać reputację i pieniądze naszej rodziny komuś,
z kim nie łączą nas więzy krwi?
Zastanów się, proszę.
Rozumiemy, jaka to tragedia,
gdy rodzic traci dzieci,
ale oni zmarli wiele lat temu.
Czas, byś się z tym pogodził. Zorganizujmy ceremonię żałobną...
Co?
Mówisz, że moi synowie obrócili się w marny proch?
Jeśli będziesz kwestionował ich śmierć,
nie spoczną w pokoju.
Zabijasz ich swoimi słowami.
Wynoście się stąd.
Nie mam zamiaru adoptować wnuka. Wynoście się stąd!
Co?
Mówisz, że moi synowie obrócili się w marny proch?
Po kim odziedziczyłam wygląd...
i celne oko?
Nie mogę za wami tęsknić,
bo nawet nie znam waszych twarzy.
Czy jesteście tam razem?
Zostawiliście mnie tu całkiem samą.
Czy jesteście szczęśliwi, będąc tam razem?
Odwiedźcie mnie, choćby we śnie.
Powiedzcie, żebym się opamiętała.
Możecie na mnie nakrzyczeć.
Drogi Josephie.
Wracając do Joseon,
chyba się łudziłem.
Miałem nadzieję, że się zmieniłem.
I że Joseon również się zmieniło.
Liczyłem więc, że będę mógł stać obok poznanej tu kobiety
i iść u jej boku.
Liczyłem na to, odkąd ją zobaczyłem.
Ale wygląda na to,
że wciąż nie opuściłem tej małej skrzyni.
Wiedziałem, że tak na mnie spojrzy,
jeśli opowiem jej moją długą historię.
Ze względu na jej szczerość...
podjąłem decyzję,
by raz jeszcze uciec z Joseon.
Opuszczę Joseon.
Josephie.
Chyba nie zdążymy się spotkać.
Dbaj o siebie.
Czy coś się stało?
Tędy, proszę. On czeka.
Wasza Wysokość.
Chciałem tu wpaść na moment.
Kawa to tylko wymówka. Chciałem prosić o przysługę.
Chciałbym...
żebyś został instruktorem w Królewskiej Akademii Wojskowej.
Nie nadaję się na tę pozycję.
Wasza Wysokość znajdzie lepszego kandydata.
Nie odrzucaj tej oferty.
Pomogłeś Joseon.
Nie obchodzą cię podziały klasowe i polityczne.
Jesteś po prostu człowiekiem, który robi to, co należy.
Jesteś idealnym kandydatem.
Nie, Wasza Wysokość.
Podziały klasowe kierowały moimi działaniami.
Nie pomogłem Joseon.
To Joseon pomogło mi się zemścić.
- „Zemścić”? - To sprawa osobista.
Co ważniejsze,
wkrótce opuszczę Joseon.
Wracasz do Ameryki?
Na pewno nie zostanę w Joseon.
Czy...
coś cię tu zasmuciło?
Postanowiłem
wyjechać, bo zostając, mógłbym kogoś skrzywdzić.
Nie jesteś moim poddanym.
Nie mogę ci rozkazywać.
Dlatego nie mogę cię poprosić, żebyś został.
Przedstawiłeś swoje stanowisko.
Możesz odejść.
Wasza Wysokość nie był w stanie go przekonać.
Nawet król nie zawsze może postawić na swoim.
I nawet król
musi płacić za kawę.
Proszę zapłacić przed wyjściem, Wasza Wysokość.
Ile jestem winny?
Zaczął się nowy rok. Powinieneś wprowadzić się do domu.
I przyspieszyć swój ślub.
Prawda, kochanie?
Nie zgadzam się.
Mniejsza o ślub. Na razie nie może zwracać na siebie uwagi.
Wszyscy będą go obserwować.
Czy coś się stało?
Nie.
Jedz.
Ktoś mnie śledził. Czy to o nich chodzi?
Niedawno dwóch gburów
wzięło mnie za fraki.
Co? Kto?
Kto ci to zrobił?
To byli...
jacyś brzydcy dranie.
Nie chciałem ich skrzywdzić.
Porozmawialiśmy i dałem im odejść.
Nie wiem, co się dzieje,
ale nie musicie się martwić.
A przy okazji...
O co chodzi?
- Czy coś się stało? - Tak.
Nie dałeś mi noworocznych pieniędzy.
Nie mogę bez nich wyjść.
Jem już drugą miskę tteokguk,
ojcze.
Ty bachorze. Masz 30 lat, a zachowujesz się jak dzieciak.
Trzydzieści lat skończyłem trzy lata temu.
Więc już zbyt długo z tym zwlekałem.
Zaraz... Rety, ty mały...
Co cię tu tak nagle sprowadza?
Nie zapraszałem cię.
Czy mogę zostać na noc?
Jestem wyczerpany.
Poprzednim razem przedstawiłeś się jako wioślarz.
Dziś jesteś zbłąkanym wędrowcem?
Jeśli szukasz gospody, znajdziesz ją w drodze powrotnej.
Mam w torbie amerykańskie piwo.
Jest nijakie. Nie smakuje mi.
Pozwolisz mi tu zostać na noc?
Czemu ciągle mnie o to prosisz?
Przestań gadać bzdury i wynoś się.
Przyniosłem ci drogi trunek.
Czemu jesteś na mnie zły?
Pozwól mi wziąć parę popsutych mis
w zamian za piwo.
Skoro nie zostanę na noc,
lepiej pójdę,
zanim zrobi się ciemno.
Jesteś na mnie zły?
Tak, jestem zły i dlatego sobie pójdę.
A ty bądź dalej zrzędzącym staruszkiem.
Ale nie starzej się już.
Cieszę się, że cię znowu spotkałem.
Nie udawaj, że niczego nie wiesz.
Wszystko widziałeś, prawda?
Przeszukując mój pokój.
Ty durniu. Czasu nawet mi nie starcza, żeby robić misy.
O czym ty mówisz?
Na pewno widziałeś tę ozdobę.
Wartą co najmniej trzy mal ryżu.
Gdybym coś takiego zobaczył, to bym ją sprzedał.
Niech ci będzie.
Musisz udawać, że o niczym nie wiesz.
Przeżyłem...
i bezpiecznie dotarłem do Ameryki.
Przykro mi, że nie mogłem ci się odwdzięczyć.
To ja byłem tym małym niewolnikiem.
Wiem, że robię to zbyt późno,
ale chciałem ci podziękować.
Zrobiłeś wystarczająco wiele.
Uratowałeś życie So-y,
oddałeś certyfikat królowi
i pozbyłeś się Lee Se-huna.
Odwdzięczyłeś mi się wystarczająco.
Odwdzięczyłeś się,
a jednak jesteś skąpy.
Skoro już je przyniosłeś,
trzeba było przynieść dwie pełne torby.
Masz przecież dwie ręce.
O rety.
Przenocuj tutaj.
Pozwalam ci zostać.
Pójdę ogrzać pokój.
„Pani”.
„Pan”.
„Poświata”.
„Paradoks”.
Pani Ae-sin.
Musi pani wszystko powtarzać, żeby nauczyć się angielskiego.
„Pani” odnosi się do kobiet.
„Pan” - do mężczyzn.
„Poświata” to nikłe, blade światło.
„Paradoks” to niemożliwa sytuacja.
Wszystko zapamiętałam.
W takim razie przepraszam.
Dobra robota.
Dzisiaj pouczymy się słów na litery S, U i V.
Na literę S...
Znam już „sad ending”.
Tragiczny koniec.
Tak, znała pani to określenie jeszcze przed nauką angielskiego.
Zgadza się.
Cudzoziemiec...
Od początku wiedziałam, że to będzie takie zakończenie.
Słucham?
Zadałam pytanie.
Jak po angielsku powiedzieć „cudzoziemiec”?
Akurat to słowo
nie zaczyna się na S.
„Stranger”.
Wszystkie słowa, których się uczymy, są smutne.
Wcale nie, pani. Na przykład na S są takie słowa...
jak „snow”.
Sanki.
I „sunshine”.
Albo „star”.
Jak promienie słońca i lodowa szadź.
Sanki, słońce i szadź.
Razem tworzą miły zimowy dzień.
A zimą śnieg „skrzy” się w słońcu.
„Sky”.
Które słowo podoba się pani najbardziej?
Nie jestem pewna.
SANKI SŁOŃCE
Rety.
Czemu światła zaczynają migać, gdy przejeżdża tramwaj?
Pospieszmy się.
Moonlight.
Miracle.
Mister.
Stranger.
Wiedziałem, jak pani zareaguje...
na moją historię.
Ale to wciąż boli.
SŁOŃCE
Sunshine.
Mister...
...sunshine.
Wciąż spotykam niebezpieczne kobiety.
Chciałabym zachowywać się godnie, ale świat mi nie pozwala.
Czy to prezent od narzeczonego,
czy ostrzeżenie?
Powiedz temu idiocie Yong-ju, żeby wykonał swoją robotę.
Widziałem przed moim domem podejrzanego mężczyznę.
Powinienem spotkać się z misjonarzem wcześniej, niż planowałem.
Potrzebujemy dodatkowej pary rąk.
Pomożesz nam?
Jeśli zrobi się niebezpiecznie, schowaj się przy mnie.
Powinna pani dalej wieść swoje życie.
Ja się wycofuję.
Napisy: Krzysiek Ceran